در روزهای پرتنش، آنچه ما را نجات می‌دهد، آگاهی، آرامش و آمادگی است. بحران هرچند نگران‌کننده باشد، اما اگر با عقل، همدلی و برنامه‌ریزی همراه شود، می‌توان با کمترین آسیب از آن عبور کرد.

 

آمادگی می‌تواند جان ما و عزیزان‌مان را نجات دهد. در ادامه، مجموعه‌ای از رفتارهای مسئولانه برای خانواده‌ها آورده شده است:

 

۱. از خریدهای هیجانی و تجمع در صف‌ها بپرهیزید

 • خرید بیش از نیاز، فقط باعث کمبود مصنوعی، استرس عمومی و ناپایداری اجتماعی می‌شود.

 • به‌جای انبار کردن، اقلام ضروری را به اندازه و به‌موقع تهیه کنید.

 

۲. از سفرهای غیرضروری بین‌شهری پرهیز کنید

 • جاده‌ها ممکن است شلوغ، ناایمن یا حتی مسدود شوند.

 • سفر بی‌برنامه شما و خانواده‌تان را در معرض خطر قرار می‌دهد.

 • در خانه بمانید، مراقب باشید و اجازه دهید مسیرهای امدادی و مدیریت بحران باز بماند.

 

۳. از حضور در مناطق حادثه‌دیده یا انتشار تصاویر ناگوار خودداری کنید

 • حضور افراد غیرضروری، عملیات امدادرسانی را مختل کرده و جان دیگران را به خطر می‌اندازد.

 • دیدن و بازنشر صحنه‌های خشن یا ناگوار، به روان شما آسیب می‌زند و باعث اضطراب عمومی می‌شود.

 

۴. فقط از منابع رسمی خبر بگیرید

 • شایعه، سلاح پنهان جنگ روانی است. به دام آن نیفتید.

 • فقط اطلاعیه‌های رسمی را از رسانه‌های معتبر دنبال کرده و در بازنشر محتوا دقت کنید.

 

۵. در صورت هشدار حمله، پناه‌گیری صحیح داشته باشید

 • در خانه بمانید. به محض شنیدن هشدار، به اتاقی بدون پنجره یا زیرزمین بروید.

 • درها و پنجره‌ها را ببندید، درزها را با حوله مرطوب یا نوار چسب بپوشانید.

 • تهویه، کولر یا فن‌های متصل به بیرون را خاموش کنید.

 

۶. خانه را برای چند روز آماده نگه دارید

 

کوله اضطراری خانواده شامل:

 • آب آشامیدنی، غذای خشک یا کنسروی (برای ۳ روز)

 • داروهای ضروری، کمک‌های اولیه، ماسک، دستمال، چراغ قوه، پاوربانک، مدارک، وسایل بهداشتی

 • حفظ تماس با افراد آسیب‌پذیر (سالمندان، کودکان، بیماران) و تنها نگذاشتن آن‌ها

 

۷. با کودکان چطور رفتار کنیم؟

 

الف) نگاه و صدای ما، اولین تکیه‌گاه آن‌هاست

 • کودکان بیش از حرف‌ها، رفتار و احساسات ما را می‌فهمند.

 • با زبان ساده بگویید:

«گاهی در دنیا کشورها اختلاف دارند، اما ما مراقب تو هستیم.»

 

ب) الگوی آرامش باشید، نه قربانی اضطراب

 • اضطراب شما را از چشمان‌تان می‌خوانند. خودتان را تقویت کنید تا پناه عاطفی آن‌ها باشید.

 

پ) برنامه روزمره کودک را حفظ کنید

 • خواب، غذا، بازی و حتی خندیدن، پیام «امنیت» به کودک می‌دهد.

 

ت) به کودک نقش معنادار بدهید

 • حتی وظایف کوچک مثل روشن کردن چراغ قوه، چیدن کیف اضطراری، آب دادن به گلدان‌ها به کودک حس کنترل و مشارکت می‌دهد.

 

۸. پیام نهایی برای همه خانواده‌ها:

 

بحران، با عقل و مهربانی، قابل‌مدیریت است.

 

پس بیایید:

 • نه بترسیم، نه بی‌تفاوت باشیم

 • نه هیجان‌زده شویم، نه بی‌برنامه

 • و یادمان باشد:

مسئولیت فردی ما، امنیت جمعی را می‌سازد.

 

با هم، هوشیارتر و آماده‌تر می‌مانیم.